fbpx

PRACA Z TRAUMĄ

Trauma to zranienie – zarówno psychiczne, jak i fizyczne. Zapisuje się w naszym ciele, umyśle i emocjach. Wyróżniamy traumę transgeneracyjną, szokową, rozwojową, symbiotyczną i relacyjną.

Trauma transgeneracyjna – występuje jeśli doświadczenia międzypokoleniowe, zarówno przemoc, depresja i różnego rodzaju zaciśnięcia energetyczne, przenoszą się na przyszłe pokolenia. Trauma tego typu zapisuje się najczęściej w podświadomości, czy też nieświadomości i często bywa wyparta przez daną jednostkę.

Trauma szokowa – jest to nagłe, nieprzewidziane wydarzenie, którego dana osoba nie jest w stanie pomieścić, czy też przyjąć.

Trauma rozwojowa – rozwija się podczas pierwszego etapu rozwoju dziecka. Dziecko uczy się czuć siebie w obecności swojej mamy. Posiada określone potrzeby, które w wyniku niezaspokajania, powodują traumę skutkującą w przyszłości brakiem umiejętności wyrażania własnych potrzeb. Taka sytuacja powoduje również problemy z nawiązywaniem kontaktów, czy wykształceniem własnej autonomii.

Trauma symbiotyczna – twórcą tego pojęcia jest Franz Ruppert. Powstaje wtedy, kiedy dziecko w pierwszej fazie rozwojowej nie nawiązuje kontaktu z mamą, tylko z jej traumą.

Trauma relacyjna – ściśle powiązana z traumą symbiotyczną. Jeśli rodzice zaczynają unikać dziecka, ono samo zaczyna traktować to jako coś normalnego. Trauma zaczyna mieć swoje skutki. W konsekwencji przyjmuje się ją jako rodzaj pewnej strategii funkcjonowania.

Wszystkie rodzaje traumy które wymieniłem, wymagają różnych form pracy. To co wyróżnia pracę z traumą od psychoterapii, to fakt że metoda opiera się przede wszystkim w oparciu o ciało. Ciało jest nośnikiem różnych doświadczeń. Praca z traumą odbywa się przede wszystkim uwzględniając potencjał rozwojowy osoby. Dzięki takiemu podejściu trauma jako przeciążenie, jest łatwiejsza do zniesienia i poradzenia sobie z nią.

Posługujemy się różnymi metodami i technikami pracy:

  • Somatic experiencing
  • Ustawieniem intencji
  • Praca ze stanami ja
  • Biodynamicznego oddechu uwalniania traumy
  • Używanie metod i technik jest uzależnione od składu grupy, dojrzałości poszczególnych osób, zasobów i traum jakie doświadczyły osoby w swoim życiu.

Praca w grupie odbywa się przede wszystkim w oparciu o pracę z ciałem. Punktem wyjścia są przede wszystkim praca z zasobami, stabilizacja, miareczkowanie, ruch wahadłowy, ugruntowanie, centrowanie, budowanie granic. Cała uwaga jest skierowana na SIŁĘ ŻYCIOWĄ I POTENCJAŁ ŻYCIA.